O tužbi Zadužbine kralja Petra Prvog Karađorđevića protiv države Srbije, povodom imovine na Oplencu, odlučivaće Evropski sud za ljudska prava u Strazburu. Konačnu odluku sud bi trebalo da donese do kraja ove ili početkom 2018. godine.

Naime, Zadužbina je tužila državu zbog imovine za koju tvrdi da joj pripada, a koja se nalazi u rukama države. Na spornom imanju nalazi se i čuvena Crkva Svetog Đorđa, u kojoj je sahranjeno 40 članova kraljevske dinastije, među kojima su Karađorđe, kralj Aleksandar i kraljica Marija, njihova deca kralj Petar Drugi, prinčevi Tomislav i Andrej, ali i knez Pavle i knjeginja Olga. U Crkvi nije sahranjen Petar Prvi, ali jeste njegova supruga Zorka i njegovi roditelji knez Aleksandar i knjeginja Persida.

Osim Crkve Svetog Đorđa, na imanju se nalazi i kuća kralja Petra, Kraljeva vinarija, oko 120 hektara šuma i vinograda, kao i Kraljičina vila.

Opštinski sud u Topoli je povodom tužbe Zadužbine 11 puta presudio u njenu korist i vratio joj imovinu, da bi Viši sud u Kragujevcu svaki put poništio tu odluku. Advokat Zadužbine Đurđe Ninković istakao je za „Večernje novosti” da je imovina Zadužbini oteta posle rata na osnovu, kako navodi lažnog svedočenja, da je pripadala kralju, a ne Zadužbini. On je istakao da su tokom postupka morali da dokazuju da to svedočenje nije bilo verodostojno, ali su i Vrhovni i Ustavni sud potvrdili presudu Višeg suda u Kragujevcu.

Pošto su na taj način iscrpeli sva pravna sredstva u našoj zemlji, Zadužbina se obratila Evropskom sudu za ljudska prava, koji bi odluku trebalo da donese najkasnije početkom 2018. godine. U međuvremenu, Zadužbina je imovinu tražila i u postupku restitucije pred nadležnom agencijom. Međutim, problem bi mogla da predstavlja činjenica da Zadužbina, prema zakonu, mora da dokaže kontinuitet rada, a po rečima Dragomira Acovića iz Krunskog saveta, upravo je država posle rata uništila taj kontinuitet.

Zanimljiva je, takođe, i sudbina pojedinih delova kompleksa na Oplencu, pa je tako Kraljeva vinarija data na upravljanje društvenom preduzeću, koje je tokom godina otišlo u likvidaciju. Acović objašnjava da je tada vinariju preuzela Zadužbina, uključujući i dugovanja prema radnicima, a država sada tvrdi da je njena. On ističe i da se kompleks veoma dugo umesto Zadužbina kralja Petra zvao Centar za kulturu „Dušan Petrović Šane”.

Po njegovim rečima, Zadužbina danas upravlja samo onim delovima imanja na koje joj je prećutno država dala saglasnost. Tako je obnovila vinograde, koji su bili potpuno uništeni, a upravlja i Karađorđevim konakom i kasarnom.

Prostorije Zadužbine nalaze se u Kući kralja Petra. To je bila Crkvena kuća, podignuta još 1910. godine, odakle je trebalo da se nadgleda izgradnja Crkve Svetog Đorđa. Kralj Petar se u nju uselio na samom početku, kako bi nadgledao gradnju, pa je po tome i dobila nove ime. U njoj je stanovao do 1915. godine, kada je sa vojskom prešao preko Albanije.